Phil Collins biografie 

 

Philip David Charles (Phil) Collins (Chiswick (Londen), 30 januari 1951) is een Brits popmuzikant. Phil Collins werd bekend als drummer van de progressive rock-band Genesis. In 1975 werd hij ook zanger van Genesis nadat Peter Gabriel vertrok.

Collins werkte met veel artiesten samen (zowel als drummer/zanger en producer) waaronder: George Harrison, Paul McCartney, Robert Plant, Eric Clapton, ABBA's Frida, Mike Oldfield, Sting, Brian Eno, Peter Gabriel, Led Zeppelin, Ozzy Osbourne, Queen, Laura Pausini en The Who.

Genesis
In 1970 beantwoordt de 19-jarige Phil een advertentie in het Engelse muziekblad Melody Maker waarin gevraagd wordt om een drummer. De advertentie wordt geplaatst door de toenmalige manager van de progressieve rockband Genesis, met de toen nog onbekende Peter Gabriel als leadzanger. Tijdens de auditie worden verscheidene drummers beluisterd, maar er is er geen één die zoveel indruk maakt als de jonge Phil.

Phil Collins baart opzien door zijn technische manier van spelen. Of zoals Tony Banks (Genesis' toetsenist) ooit in een interview zegt: "Toen Phil bij de band kwam, was hij de beste muzikant in de band".

Naast drums zingt Phil ook de lead vocals bij enkele Genesis nummers zoals 'For Absent Friends' van het album Nursery Cryme en 'More Fool Me' van het album Selling England by the pound, en is hij de vaste achtergrondzanger tot 1975.

In 1975, na de tour van het album The Lamb Lies Down On Broadway besluit zanger Peter Gabriel Genesis te verlaten. Na een intensieve speurtocht naar een nieuwe zanger, zonder resultaat, besluit Phil zelf de lead vocals op zich te nemen. Op de albums blijft hij ook drummen, maar voor de live shows wordt een nieuwe drummer gezocht. Van 1976 tot 1977 is dit Bill Bruford (Yes, King Crimson). En vanaf 1977 (als Bruford zich op andere dingen wil richten) wordt de drumkruk tijdens de live shows ingenomen door Chester Thompson (Frank Zappa, Weather Report).

Het eerste album met Phil als lead zanger (A Trick Of The Tail) is een groot succes. Het album verkoopt meer dan alle andere vroegere Genesis albums gecombineerd. De band is commercieel het meest succesvol met Phil als zanger. In 1978 is daar dan ook de eerste wereldhit: Follow You Follow Me.

Tijdens de jaren 70 speelt Phil ook drums bij jazz-fusion band Brand X en speelt op albums van onder andere Brian Eno,Robert Fripp en John Cale. In de jaren 80 speelt Collins met onder andere Adam Ant, Eric Clapton, Howard Jones, Tears for Fears en Robert Plant.

Genesis in de jaren 80 en 90
In de jaren '80 verhuist Genesis van Progressive Rock naar een meer ruimer muzikaal georienteerde band. Ze zijn dan al lang niet meer in één muzikaal genre onder te brengen. Met Collins als leadzanger behaalt Genesis een lange rij van succesvolle albums en singles, inclusief het album Invisible Touch uit 1986, dat Genesis' eerste #1 album in Engeland is. De groep ontvangt datzelfde jaar ook een MTV "Video Of The Year" award voor de video van de hitsingle 'Land Of Confusion'

Phil Collins zegt Genesis vaarwel in 1993 na een enorme wereldtournee in 1992 en 1993 in navolging van het album We Can't Dance. Phil wil zich meer richten op zijn solocarrière, en vindt dat hij dat niet meer kan combineren met zijn werk in Genesis.

Toch komt Phil in 1999 nog een keer samen met zijn oude Genesis bandleden Peter Gabriel, Tony Banks, Mike Rutherford en Steve Hackett om het nummer Carpet Crawlers opnieuw op te nemen voor de hitcompilatie: Turn It On Again...The Hits.

Solo
Het begin...Face Value en Hello, I Must Be Going

In 1981 start Phil zijn solocarrière met het album Face Value, een album dat tot 5 jaar na de release in de albumparades bleef opduiken. De nummers die later Face Value zouden worden vond Phil te persoonlijk om te gebruiken voor Genesis (veel gaan over de scheiding van zijn eerste vrouw in 1978) en ze verdwijnen aanvankelijk in de koelkast. Maar nadat Atlantic Records baas Ahmet Ertegun de nummers gehoord heeft, biedt hij Phil gelijk een contract aan. De eerste single van het album In The Air Tonight wordt meteen een grote hit over de hele wereld, en opeens is Phil naast lead zanger van Genesis ook succesvol soloartiest.

Phil gaat door met zowel Genesis als zijn solocarrière en brengt in 1983 zijn tweede soloalbum uit: Hello, I Must Be Going. De single van dit album, een cover van de supremes hit 'You Can't Hurry Love' wordt een wereldwijd succes. Ook het album zelf verkoopt goed. In 1982 en 1983 gaat hij voor het eerst als soloartiest op wereldtournee. Zijn allereerste solo-concert vindt plaats in het Congrescentrum in Den Haag.

In 1984 wordt Phil gevraagd een nummer te schrijven voor de film Against All Odds. Phil heeft nog een ongebruikt nummer van de Face Value sessies en besluit die te gebruiken voor de film. Met Against All Odds (Take A Look At Me Now) heeft Collins een nieuwe wereldhit en een oscarnominatie te pakken.

No Jacket Required
In 1985 komt Phil's succesvolste soloalbum tot nu toe uit: No Jacket Required. Met een lange rij aan top 10 singles (waaronder Sussudio, Don't Lose My Number, Take Me Home en One More Night) en verscheidene Grammy's is Phil één van de grootste wereldsterren van de jaren 80. Ook zijn duet met Earth Wind and Fire zanger Philip Bailey, Easy Lover, is een hit over de hele wereld. In 1985 gaat Phil wederom op wereldtournee en speelt hij voor miljoenen fans tijdens de 'No Jacket Required World Tour....No Ticket Required!"

Live Aid
In datzelfde jaar speelt Phil tijdens Live Aid niet alleen in het Wembley stadion in Engeland, maar wordt ook per Concorde naar Philadelphia gevlogen waar hij nog dezelfde dag optreedt met Led Zeppelin en Eric Clapton. Een prestatie die tot de dag van vandaag niet geevenaard is.

In 1988 pakt Phil het acteren weer op, als hij de hoofdrol speelt in de film Buster. Een film over Buster Edwards, één van de overvallers tijdens de grote treinroof in Londen begin jaren '60. Zijn muziek voor de film, A Groovy Kind Of Love en Two Hearts (welke Phil schrijft samen met Motown schrijver Lamont Dozier) worden wereldhits. Ook speelt Phil in de ultieme jaren '80 serie: Miami Vice.

But seriously..
In 1989 komt But Seriously uit. Een album vol nummers over problemen in de wereld. Van honger en racisme tot oorlog, maar ook enkele zeer persoonlijke nummers over de band met z'n vader, zijn eigen zoon en zijn mislukte huwelijk. Ook dit album breekt weer alle verkooprecords. Het is tevens het snelst verkopende Britse album aller tijden. De single Another Day in Paradise wordt al gauw geadopteerd door vele daklozenorganistaties over de hele wereld, en ook Phil vraagt hen te helpen door tijdens elk concert geld op te halen voor een plaatselijke daklozenorganisatie. Het geld wat opgehaald wordt verdubbelt hij.

Phil maakt zich in die periode niet geliefd bij de merchandising bedrijven, door bij elk concert aan het publiek te vertellen vooral geen Phil Collins t-shirts of andere merchandising te kopen omdat hij toch al "enough fucking money" heeft. Het geld kan beter in de collectebussen voor de daklozen gestopt worden.

Het album ...But seriously wint een Grammy voor Record Of The Year en in 1990 begint Phil's 3de solo tour, de Serious Tour met als resultaat de cd Serious Hits Live! en de video/dvd Serious Hits Live in Berlin!

Both Sides
In 1993 (als Phil Genesis inmiddels heeft verlaten)komt Phil's 5de soloalbum uit: Both Sides. Dit keer geen upbeat nummers met veel blazers, maar juist rustige zeer persoonlijke en vaak hartverscheurend nummers. Geinspireerd door zijn stuklopende huwelijk, is dit album geheel door Phil zelf opgenomen. Hij schrijf alle nummers alleen, speelt alle instrumenten en produceert het zelf. Het is zijn meest persoonlijke album tot dan aan toe.

En alhoewel het album wereldwijd de #1 positie in de albumlijsten behaald, verkoopt het niet zo snel als zijn voorgangers. Phil begint vanaf dat moment te voelen dat hij niet meer echt thuis hoort in het muziekwereldje, zoals hij zelf zegt in enkele interviews. Toch neemt hij het album (en zijn voorgangers) op tournee. De grootste tot nu toe.

In 1994 en 1995 gaat de Both Sides world tour langs elk continent. Van Europa tot Azie, tot Afrika en Zuid Amerika. In twee jaar tijd speelt Phil voor miljoenen mensen over de hele wereld.

Happy again...Dance Into The Light
In 1996 komt Dance Into The Light uit. Phil heeft het geluk hervonden in de liefde, en dat is te horen. Met onder andere een cover van Bob Dylan's The Time's They Are A Changin, en het vrolijke 'Wear My Hat'(met in de videoclip een gastoptreden van Danny DeVito), grijpt dit album weer iets terug naar de Phil rond de tijd van But Seriously. En alhoewel het album daaraan doet denken, weet het niet het succes ervan te evenaren. In 1997 toert Phil met The Dance Into The Light....A Trip Into The Light World Tour langs de wereld. Voor het eerst speelt Phil niet vanaf een normaal podium, maar op een rond podium geplaatst in het midden van de zaal. Dit houdt in dat de gehele band gedurende het concert in beweging moet blijven om voor iedereen even goed zichtbaar te kunnen zijn.

The Phil Collins Big Band
Phil heeft zijn liefde voor jazz en big band muziek nooit onder stoelen of banken gestoken. In 1996 speelt Phil twee shows met een Big Band in de Royal Albert Hall in Londen voor Nelson Mandela en de Engelse Koningin. Hierdoor bloeit Phil's liefde voor de jazz weer op, en besluit hij met de 24-koppige Phil Collins Big Band op tournee te gaan langs vele grote jazz festivals, waaronder die in Montreux in Zwitserland en het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Veel mensen staan verbaasd als blijkt dat Phil niet zal zingen tijdens deze optredens. Hij speelt wel Genesis en solo nummers, maar nu alleen instrumentaal, in Big Band stijl en vanachter de zijn grote liefde, de drums. In 1998 gaat Phil nogmaals met de Big Band op tournee, en neemt ook het live album The Phil Collins Big Band, A Hot Night In Paris op. Na dit succes stort Collins zich in een hele andere wereld...

Disney
Als Phil door Disney wordt gevraagd muziek te schrijven voor hun nieuwste film Tarzan twijfelt hij eerst of hij wel muziek kan schrijven zoals Alan Menken of Elton John dat ooit deden voor Disney films. Als Disney hem ervan overtuigd dat ze niet willen dat hij schrijft zoals Alan Menken of Elton John, maar juist als zichzelf neemt Collins de uitdaging aan. De film Tarzan wordt een groot wereldwijd succes. Als klap op de vuurpijl wint Phil in 1999 ook een Oscar voor het nummer You'll Be In My Heart, de titelsong van de film, geschreven voor zijn dochter Lily.

Time to Testify...
In 2002 komt Phil's 7de soloalbum uit: Testify. De eerste single van het album (Can't Stop Loving You) is een wereld-hit (met een nummer 1 positie in o.a. de Verenigde Staten) en met hoge noteringen in de rest van de wereld lijkt Phil terug van weggeweest, maar zoals hij zelf zegt: "Ik ben nooit weggeweest, alleen wat minder in beeld". Het album verkoopt desondanks niet naar verwachting in Engeland en Amerika, maar weet wel de harten van de Europeanen en Aziaten te veroveren door top 5 posities in o.a. Nederland,Duitsland,Frankrijk,Spanje,Italie en Belgie, Japan en China.

Tijdens de opnamesessies voor Testify in 2000 wordt Phil getroffen door een beroerte in zijn oor, waardoor een gedeelte van zijn gehoor aan de linkerkant wegvalt. Zijn dokter raad hem af ooit nog op tour te gaan. Naarmate de tijd echter verstrijkt raakt Phil gewend aan z'n mindere gehoor en kan hij er goed mee om gaan. Een tournee zit er niet meer in vreest hij. Dan wordt hij opnieuw gevraagd door Disney om muziek te schrijven voor een film. Ditmaal voor Brother Bear. Deze keer geen Oscar, maar wel een succesvolle single: Look Through My Eyes.

In 2002 speelt Phil drums in de huisband van het Queen's Jubilee concert, een rockconcert ter ere van het Gouden jubileum van de Britse Koningin Elizabeth. Als huisdrummer speelt Phil met zo'n beetje iedere artiest, waaronder Ozzy Osbourne, Paul McCartney,Queen en Cliff Richard. De hele wereld krijgt te zien hoe veelzijdig deze kleine grote man uit Londen is. Ook treed hij zelf op met 'You Can't Hurry Love'.

Phil's First Final Farewell....
In 2003 kondigt Phil dan toch zijn afscheidstournee aan. De gehoorbeschadiging is niet verdwenen, maar het heeft zich goed aangepast aan de hersenen en dus besluit Phil om de kans te grijpen om nog één keer afscheid van zijn fans te nemen, voordat hij zijn taak als vader prioriteit gaat geven. En hoewel Phil niet ophoudt met albums maken of optreden zal dit wel het einde betekeken van lange tournees.

De First Final Farewell Tour, met in het voorprogramma Mike and the Mechanics (de band van oud Genesis gitarist Mike Rutherford) begint in juni 2004 en gaat langs alle grote Europese steden. Phil trekt volle stadions,waaronder de Amsterdam ArenA (uitverkocht binnen 15 minuten) en het Olympisch Stadion in München. Elk beschikbaar kaartje tijdens het Europese deel van de tour wordt verkocht. Na een vakantiepauze hervat de tour in september 2004 door Noord-Amerika en Canada aan te doen.

De tour gaat verder in oktober 2005, waarbij Phil Griekenland, Turkije, De Verenigde Arabische Emiraten, Israel, Rusland, Finland, Estland, Letland, Hongarije, Kroatie, Servie-Montenegro, Roemenie, Libanon, Ierland, Schotland, Tjechie en Dubai aan doet.

Al met al is de First Final Farewell Tour Phil's grootste en langste tournee uit zijn carrière.

Nu en de toekomst..
Phil heeft zelf gezegd dat er hoogstwaarschijnlijk nog meer albums zullen komen, en ook een korte Big Band tournee sluit hij niet uit. Optreden zal hij blijven doen, maar alleen 'one-off' shows en geen tournees meer.

Op 10 mei 2006 is de Broadway musical Tarzan in premiere gegaan in New York. Voor deze musical heeft Phil, naast de vijf al eerder geschreven liedjes voor de animatiefilm uit 1999, acht nieuwe liedjes geschreven, evenals verscheidene instrumentale nummers. Van de musical zal in juni 2006 ook een cd uitkomen.

Op dit moment lijkt Phil's oude liefde voor musical dus weer de kop op te steken. Na een maandenlange voorbereiding voor de Broadway musical Tarzan, is Phil vastbesloten meer werk voor musicals te gaan doen. Hij heeft tevens een appartement in New York gekocht om zijn musicalwerk de komende maanden/jaren voort te kunnen zetten.

Een eventuele Genesis reunie ziet hij niet voor 2008 gebeuren in verband met zijn drukke werkzaamheden.




C&O Travel
SGR
Calamiteitenfonds
ANVR