1949 - 1977
André wordt geboren in Maastricht als oudste zoon in een muzikaal gezin van zes kinderen. Zijn vader is lange tijd dirigent van de Opera van Leipzig en voert tevens het Limburgs Symfonie-orkest aan. Al op vijfjarige leeftijd leert André viool spelen. Jaren later sluit hij zijn studie aan het Brusselse conservatorium, waar hij les krijgt van de beroemde vioolleraar André Gertler, af met een eerste prijs. Aanvankelijk speelt Rieu alleen klassieke muziek in het Limburgs Symfonie-orkest. Maar de strenge regels die aan dit genre voorbehouden zijn liggen hem niet zo. Wanneer hij wordt gevraagd om in een salonorkest te komen spelen en hij de walsmuziek van Lehar hoort, is hij meteen verkocht.
1978
Met vier vrienden richt Rieu het Maastrichts Salonorkest op. Naast Rieu bestaat het ensemble uit Frans Vermeulen (viool), Jean Sassen (contrabas), Paul Coenjaart (piano) en Gemma Serpenti (cello). In het Limburgs Symfonie-orkest, waar Rieu nog steeds deel van uitmaakt, weet hij op te klimmen tot aanvoerder van de tweede violen. Het Symfonie-orkest is er voor het vaste inkomen, een allengs succesvoller wordend eigen salonorkest heeft hij voor het echte speelplezier. Hierin legt hij zich toe op Strauss, Lehar en de ijzeren discipline van de driekwartsmaat.
1982
Het eerste album van het Maastrichts Salonorkest, getiteld Rendez-Vous, verschijnt. Salut d'Amour volgt in 1983.
1984
Thieu Heyltjes (piano, clavecimbel en klokkenspel) neemt bij het Maastrichts Salonorkest de plaats in van Paul Coenjaart. De albums Serenata (1984) en La Belle Epoque (1985) verschijnen.
1987
Op het vijfde album, Eine Kleine Salonmusik, van het Maastrichts Salonorkest hebben Jo Huijts (piano en klokkenspel) en Marie-Hélène Bertholomé de plaatsen van Heyltjes en Serpenti ingenomen. In hetzelfde jaar richt Rieu het Johann Strauss Orkest op, waarin hij zowel violist als dirigent is.
1989 - 1993
De Hieringe Biete 1, een album vol met walsmuziek, is het eerste resultaat van Andre Rieu's Johann Strauss Orkest, gevolgd door de cd's Strauss Gala (1990), Vrijthofconcert (1991), D'n Blauwen Aovond (1992) en Merry Christmas (1992). Rieu toert door heel Europa en trekt steeds vollere zalen. De heruitgave van het album Hieringe Biete haalt in 1993 de 25e plaats in de albumlijst.
1994
De echte doorbraak komt voor Rieu met het album Strauss & Co. dat maar liefst 83 weken in de albumlijst vertoeft en de eerste plaats behaalt. Het album bevat walsen en bewerkingen van overbekende operette-melodieën van Johann Strauss en andere beroemde Weense componisten. Dit levert Rieu de erenaam Koning Van De Wals op. Rieu slaagt erin een negentiende eeuws genre nieuw leven in te blazen en het voor een groot publiek toegankelijk te maken. Het Merry Christmas-album uit 1992 dat opnieuw uitgebracht wordt vliegt ook als warme broodjes over de toonbank. De single The Second Waltz bereikt een vierde plaats in de hitparade.
1995
Zowel in succes als in productiviteit is 1995 een topjaar voor Rieu. Hij is dit jaar met maar liefst zes cd's vertegenwoordigd in de albumlijst en met twee singles in de hitparade. Bij drie van de zes albums gaat het om heruitgaven, die nu wel goed verkopen. Maar met de cd's Strauss Gala, Live en Wiener Melange weet de violist ook met nieuw materiaal de harten van zijn fans te veroveren. Wanneer Rieu tijdens de pauze van de voetbalwedstrijd Ajax-Bayern München een optreden verzorgt, richten de ogen van heel Europa zich op hem. Dit blijft ook in Duitsland en Oostenrijk (de bakermat van de wals) niet onopgemerkt blijkens de groeiende plaatverkoop en de volle zalen die hij in deze landen trekt. Een optreden in Nijmegen wordt door de Nederlandse televisie in zijn geheel uitgezonden en levert Rieu veel publiciteit op. Voor het album Strauss & Co. krijgt Rieu acht keer platina in Nederland, maar ook in Duitsland, België (2), Frankrijk (2), Zwitserland en Spanje, alsmede goud in een half dozijn andere 'markten'.
1996
Het album In Concert bereikt de derde plaats in de albumlijst. Rieu toert met groot succes uitgebreid door Europa. Vooral in Duitsland, Oostenrijk en Frankrijk groeit zijn populariteit met de dag. Ook in Amerika verkopen Rieu's albums zeer goed. Het succes levert Rieu zijn eerste Exportprijs op (voor Strauss & Co en Wiener Melange).
1997
Rieu toert door Amerika en ook op dit continent is het enthousiasme zeer groot. De kerst-cd Stille Nacht doet het tijdens de feestdagen goed in de albumlijst met een tiende plaats. André Rieu en het Johann Strauss Orkest krijgen de Exportprijs voor de albums Strauss & Co, Stille Nacht, Wiener Melange en In Concert.
1998
Rieu gooit het met zijn cd Romantic Moments totaal over een andere boeg. Geen walsen dit keer maar romantische melodieën van onder andere Chopin en Mozart. Rieu wil niet alleen als Koning Van De Wals bekend staan, maar ook bewijzen dat hij ook andere disciplines tot in de puntjes beheerst. Het publiek kan Rieu's uitstapje wel waarderen, getuige een 19e plaats in de albumlijst. Voor het derde achtereenvolgende jaar krijgt Rieu de Exportoprijs uitgereikt.
1999
In januari ontvangt Rieu een World Music Award in Monte Carlo. Rieu is dan één van de vijf best verkopende wereldattracties van het voormalige PolyGram/Mercury, de platentak van Philips die is verkocht aan het Canadese concern Seagram. De beurswaarde van Rieu is vergelijkbaar met die van U2. Toch wordt de violist nog niet door iedereen serieus genomen, zoals valt te lezen in een artikel van John Oomkes in de GPD-dagbladen: 'Het is als met de hotels van het Van der Valk-concern: je zult ze in geen enkele serieuze toeristische gids tegenkomen en toch kun je er niet omheen.' Ook voor de cabaretiers Lebbis & Jansen is Rieu een makkelijk doelwit naar aanleiding van een afgeketste aankoop van een dure historische viool: 'Je zal maar als Stradivarius begonnen zijn en eindigen onder de kin van André Rieu.' Het grote publiek weet echter de albums 100 Jaar Strauss (13e plaats) en Fiesta (9e plaats) te waarderen. In december start André Rieu een groots opgezette millennium-toernee die hem voert langs grote podia in Noord- en Zuid-Amerika en Europa. Het album Fiësta verschijnt ter gelegenheid van de eeuwwisseling. Op de cd staan ondermeer een Edith Piaf-medley en composities van Bizet, Rossini en Kálmán.
2000
Het album La Vie Est Belle bevat voor het eerst composities die André Rieu zelf heeft geschreven heeft. Het titelnummer schrijft hij samen met zijn broer Jean-Philippe Rieu.
2002
André Rieu ontvangt een lintje van de koningin en wordt Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. In augustus legt Rieu samen met zijn broer Jean-Philippe de laatste hand aan het album Tour d'Amour dat in oktober verschijnt. Na een korte vakantie verzorgt zijn orkest 19 augustus in Kaiserslautern het eerste concert van het seizoen. 25 augustus doet Rieu mee aan een tv-benefiet voor de slachtoffers van de overstromingen in Duitsland. In september toert het orkest door Duitsland en in oktober maakt de band een wereldreis om beelden op te nemen voor een tv-special. Eind oktober reist het orkest naar Japan voor een tournee. In november staan Duitse tv-shows op het programma waaronder een interview op 22 november tijdens de On Line Talkshow AOL Live. 6 december staat de groep in de Color Line Arena te Hamburg waar het Sylvester galaconcert wordt opgenomen dat tijdens Oud & Nieuw wordt uitgezonden op de Duitse televisie.
2003
André Rieu en zijn orkest spelen twee groots aangepakte nieuwjaarsconcerten in Keulen. Op 17 januari doen ze in Parijs een optreden in de Franse versie van Top of the Pops. De tournee door Duitsland wordt onderbroken voor een reis aan New York. Rieu bezoekt Ground Zero en voert op 1 februari live voor de Early Show op het Amerikaanse tv-station CBS de compositie Lost Heroes uit. Hij heeft het muziekstuk in september 2002 samen met zijn broer Jean-Philippe speciaal gecomponeerd ter nagedachtenis aan de mensen die hun leven riskeerden en verloren tijdens de aanslagen in Amerika op 11 september 2001. De tekst is geschreven door André's vrouw Marjorie. De Nederlandse sopraan Kelly God verzorgt de vocalen. De Duitse tournee wordt voortgezet. Daarna staan België, Ierland en Frankrijk op het programma. De opbrengsten van de single Please Don't Go gaan naar de slachtoffers van de oorlog in Irak.
2004
Begin maart eindigt een uitgebreide Duitse tournee, direct gevolgd door een reeks concerten in Frankrijk. Op 11 september geeft de violist een openluchtconcert in het Stadio di Cortona in de Italiaanse stad Cortona. Begin oktober start de Aziatische tournee in Korea met een eenmalig optreden in Seoel gevolgd door concerten in diverse grote steden in Japan dat tijdens de tournee geteisterd wordt door een tyfoon. De concertreeks eindigt 2 november in Tokio. The Flying Dutchman is een registratie op zowel cd als dvd van het zomerconcert voor ongeveer 18,000 bezoekers van Parkstad 2004 in Kerkrade. Voor de Duitse televisie verzorgt Rieu met zijn orkest weer een Oud & Nieuw special vanuit de Romeinse stad Trier.
2005
Het jaar gaat van start met een tournee langs de grote Duitse steden. André Rieu speelt op 9 juli zijn jaarlijkse midzomernachtconcert op het Vrijthof in Maastricht. Voor het eerst in de geschiedenis van de stad wordt het plein voor die gelegenheid volledig afgezet. |
